مدت ها قبل از کشف پنی سیلین ، بشر آموخته بود به طور تجربی بعضی مواد خام را به عنوان عامل ضد میکروب مورد استفاده قرار دهد. 500 - 600 قبل از میلاد، چینی ها شیره ی کپک زده لوبیا را برای درمان عفونت ها به کار می بردند. اصطلاح آنتی بیوز (Antiobiosis ) اولین بار در سال 1889 به وسیله ویلمین برای توجیه ماهیت رقابتی جوامع بیولوژیک که در آن فقط قوی ترین و اصلح ترین زنده می ماند به کار بردهشد و چند سال بعد این اصطلاح برای آنتاگونسیم میکروارگانیسم ها نیز مورد استفاده قرار گرفت. کشف اولین ماده آنتی بیوتیک به سال 1982 توسط الکساندر فیلیمینگ صورت گرفت، او به طور اتفاقی متوجهاثر ضد باکتریایی ماده متسرشمه توسط قارچ پنی سیلیوم نوتاتوم شد. هاوارد فلوری این ماده را تخلیص کردو با تجویز آن موفق به درمان عفونت ها به روش سیستمیک شد. پس از این یافته دانشمندان مواد طبیعیدیگری را هم به عنوان آنتی بیوتیک بدست آوردند، شامل تتراسایلکین، استرپتومایسین و سفالوسپورین ها.
پس از شناسایی ساختار این مواد توسط شیمیدان ها با ایجاد تغییرات در آنها انواع جدید کاملا صنعتیآنتی بیوتیک ها با اثر بخشی بیشتر و ثبات شیمیایی بیشتر نیز تولید شدند.
نتیجه گیری...ما را در سایت نتیجه گیری دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 40